Κώστας Χατζησταμάτης

 

 

Αναλογιζόμουν πως δεν θα ...φύγει όσο κι αν ήτανε "επιλογή του" ... Που δεν ήταν!!!
Κάποιος αρκεί να του είχε σφυρίξει στο αυτί πως το Ξενοδοχείο "Εν τόπω χλοερώ" δεν έχει άλλο παρά ...μονόκλινα και δεν είναι για τον Κώστα τον Χατζησταμάτη που εμείς καλά γνωρίσαμε:
"Απορούν κάθε φορά οι ξενοδόχοι που ζητώ μονόκλινο δωμάτιο στην πρόσοψη.
Με κοιτάζουν σαν ν' απαιτώ θάνατο με θέα..."
Στις δύσκολες τις ώρες πιάνω την Κική Δημουλά*. Βοηθάει! Στις δύσκολες ώρες θέλω ξενύχτι. Να 'ναι από τη μια μεριά ο Παναγιώτης στο παράθυρο κι από την άλλη ...τούκου τούκου, χαράματα η ώρα τρεις, ο Κώστας να ζητάει τσιγάρο:
"Δεν ήταν σύρσιμο ικεσίας
ούτε γουργούρισμα υπόσχεσης
δεν ήταν φτεροκόπημα ανυπομονησίας
μήτε και προσταγής ακόνισμα.
Κάτι σαν αφηρημένη τριβή καμένου χρόνου
επάνω σε σπιρτόκουτο βρεγμένο..."
Θα 'θελα απόψε να 'μουνα εκεί στην Εντατική του Γενικού Κρατικού, ν' ανάψω ένα κερί, να πιω μια μπύρα ΚΕΟ με τον Μαρίνο και τον Θράσο, να μοιραστώ με τον Σάκη αναμνήσεις, να 'ρθούνε κι ο Μανώλης με τον Γιάννη, να φέρει και ρακή ο Νίκος, να μου πει ο Βασίλης, να πω στον Στέλιο και τον Χρήστο, να 'ρθούνε κι απ' τις Σπέτσες, να βάλει την ψυχή ο συνονόματός μου, κι ο Στέργος τα λόγια τα κατάλληλα, θα 'θελα απόψε...

"Ή μάλλον άσε τώρα
πού να φυτεύουμε νερό πάνω σε δάκρυα..."


*Εφηβεία της λήθης
Καληνύχτα
Δημήτρης Ρουσουνέλος
 



Ο Κώστας είχε επιλέξει να τα κάνει ''όλα εκτός από ένα''.
Ο αυτόχειρας έχει επιλέξει την πράξη του.
Η στιγμή θα μπορούσε να αναστραφεί αν κάποιος του είχε σφυρίξει στο αυτί πως το Ξενοδοχείο "Εν τόπω χλοερώ" δεν έχει άλλο παρά ...μονόκλινα. Αλλά δεν έγινε.
Κάπου σε ένα λησμονημένο κομμάτι της ευαισθησίας μου νοιώθω κάποιες ενοχές, όπως και αρκετοί που βρισκόταν κοντά του. Σου άξιζε μια μεγαλύτερη αγκαλιά.
Ο Κώστας έκλεισε το κεφάλαιο της ζωής του με πάθος όπως η ζωή που έζησε.
Κατανόηση της αυθεντικότητας του φίλου μας είναι υποχρέωση μας.
Όχι δάκρυα για τον Κώστα. Δεν του αρμόζει. Είναι πάντα ζωντανός και κυρίαρχα μοναδικός.
Συγκινημένος, συντετριμμένος ναι. Λυπημένος όχι.
 

Πάτα γκάζι Κώστα.
Κανιαμός Παναγιώτης